Draai aan het wiel om willekeurig een van de 16 buitengewone weerfenomenen te ontdekken — van bliksem en tornado's tot noorderlicht, bolbliksem, vuurhozen en groene flitsen. Leer de wetenschap achter elk verschijnsel en een verbazingwekkend meteorologisch feit!
Klik op het draaiwiel om het in beweging te zetten
Kijk hoe het vertraagt en op een willekeurig weerfenomeen landt
Lees de categorie van het fenomeen, waar het bekend om staat, en een fascinerend meteorologisch feit
Draai opnieuw om een ander dramatisch weersverschijnsel te ontdekken!
16 dramatische weerfenomenen verdeeld over 5 categorieën: Storm, Optisch, Winter, Atmosferisch en Extreem
Diepgaande meteorologische feiten: energievergelijkingen, recordmetingen, historische rampen en onopgeloste mysteries
Spectaculaire weersverschijnselen: bliksem, tornado, orkaan, aurora borealis, regenboog, groene flits, sneeuwstorm, hagelsteen, onweersneeuw, bolbliksem, Sint Elmusvuur, mist, mammatuswolken, stofduivel, waterhoos en vuurhoos
Kleurgecodeerde categorieën met rijke achtergrondthema's geïnspireerd door stormachtige luchten en elektrische atmosferen
Volledig gelokaliseerd in 25 talen voor een wereldwijd publiek
Het Weerfenomenen Draaiwiel is een educatieve tool die willekeurig een van de 16 dramatische en wetenschappelijk fascinerende weersverschijnselen selecteert. Van stormfenomenen zoals bliksem (5x heter dan de zon), tornado (snelste winden op aarde ooit gemeten) en orkaan (dagelijkse energie die alle kernwapens overtreft) — tot optische wonderen zoals noorderlicht (lichtshow van de zonnewind), regenboog (een complete cirkel van 360° waarvan slechts de helft zichtbaar is vanaf de grond) en groene flits (het 2-seconden geheime van de zonsondergang) — tot winterse verschijnselen zoals sneeuwstorm, hagelsteen en de griezelige onweersneeuw. Atmosferische mysteries zoals bolbliksem (het grootste onopgeloste raadsel van de wetenschap), Sint Elmusvuur (plasma op scheepsmasten), mist (dezelfde fysica als wolken) en mammatuswolken (omgekeerde bubbelformaties) vullen de collectie aan, naast extreme verschijnselen zoals stofduivel (enorm op Mars), waterhoos (bron van 'regende vissen') en vuurhoos (de eerste 'vuur tornado' die een officiële EF3-classificatie kreeg).
Weerfenomenen zijn enkele van de meest ontzagwekkende krachten op aarde — en vaak het minst begrepen. Dit draaiwiel maakt meteorologie toegankelijk en spannend door elk fenomeen te koppelen aan zijn meest buitengewone feit: bolbliksem wordt al eeuwen gemeld, maar is nooit wetenschappelijk gereproduceerd; een orkaan geeft per dag meer energie af dan alle kernwapens ter wereld; een regenboog is altijd een volledige cirkel, maar de grond verbergt de onderste helft; de Grote Smog van Londen (1952) doodde tot 12.000 mensen in vijf dagen en creëerde rechtstreeks de eerste milieuwet van het VK. Of je nu een leraar bent die op zoek is naar boeiende wetenschappelijke inhoud, een trivia-liefhebber, of gewoon nieuwsgierig bent naar de meest extreme atmosferische verschijnselen van de planeet, dit draaiwiel levert verrassende feiten bij elke draai.
Bolbliksem is een gemeld fenomeen van lichtgevende, sferische, plasma-achtige objecten (typisch 10-50 cm in diameter) die verschijnen tijdens of na onweersbuien, door de lucht bewegen, naar verluidt door glazen ramen gaan en stil of met een explosie verdwijnen. Ondanks eeuwenlange meldingen uit elke cultuur, bestaat er geen wetenschappelijk geverifieerd videobewijs en is het nooit in een laboratorium gereproduceerd. Een Russische studie uit 2012 legde een spectrum vast dat overeenkomt met bodemelementen (silicium, ijzer, calcium), wat suggereert dat het verdampte aardmateriaal kan betreffen, ontstoken door bliksem, maar het fenomeen blijft officieel onverklaard.
Een blikseminslag bereikt ongeveer 30.000 Kelvin (ongeveer 54.000°F) — ruwweg vijf keer heter dan het oppervlak van de zon (ongeveer 5.778 Kelvin). Ondanks deze extreme temperatuur draagt een bliksem slechts ongeveer 5 miljard joule energie — gelijk aan een paar honderd wattuur — omdat de duur zo kort is (microseconden). De aarde ontvangt ongeveer 8 miljoen blikseminslagen per dag, wereldwijd ongeveer 100 per seconde.
Een regenboog vormt zich wanneer zonlicht waterdruppels binnendringt, één keer intern weerkaatst en onder een precieze hoek van 42° (voor de primaire regenboog) uittreedt. Deze geometrie creëert een volledige cirkelvormige boog, precies gecentreerd op het antisolaire punt — de schaduw van je eigen hoofd. Vanaf de grond blokkeert de horizon de onderste helft, zodat je slechts een halve cirkel ziet. Vanaf een vliegtuig boven de wolken met regen eronder, kun je soms de volledige ring van 360° zien. Secundaire regenbogen (buiten de primaire) vormen zich met twee interne reflecties en hebben omgekeerde kleuren.
De groene flits is een zeldzaam optisch fenomeen dat slechts 1-2 seconden duurt bij zonsondergang of zonsopgang. Terwijl de zon onder de horizon zakt, buigt atmosferische refractie verschillende golflengten van licht anders — groen licht buigt meer dan rood, dus het blijft een kort moment zichtbaar nadat de zon verdwenen is. Omstandigheden vereisen heldere lucht, een onbelemmerde horizon (de oceaan is ideaal) en geen stof of nevel. Superieure miraages onder bepaalde temperatuurinversies kunnen het effect verlengen tot een 'groene straal' van 10 seconden die omhoog schiet. Jules Verne vereeuwigde het in zijn roman 'De Groene Straal' uit 1882.
Onweersneeuw is bliksem en donder die optreden binnen een sneeuwstorm. Het is uiterst zeldzaam omdat onweersbuien sterke atmosferische instabiliteit vereisen (snelle temperatuurdaling met de hoogte) die de kou van de winter gewoonlijk verhindert. Wanneer het wel voorkomt, absorbeert de sneeuw de akoestische energie van de donder, waardoor het typische hoorbare bereik van 20 km wordt teruggebracht tot slechts 2-3 km, wat een griezelig gedempte atmosfeer creëert. Onweersneeuw produceert vaak de zwaarste sneeuwval van elk type storm — gewoonlijk 5-10 cm per uur — waardoor de korte, dramatische bliksem paradoxaal lijkt te midden van diepe winterse omstandigheden.
Vuurhozen (ook wel vuurtornado's of firenado's genoemd) vormen zich wanneer de intense hitte van een bosbrand interageert met turbulente windpatronen, waardoor roterende vuurkolommen ontstaan. Het centrum kan 1.000°C (1.800°F) bereiken met windsnelheden van meer dan 160 km/u. Het meest catastrofale bekende voorbeeld deed zich voor tijdens het bombardement op Hamburg (juli 1943), dat een zelfonderhoudende vuurhoos van 4 km hoog creëerde die 3 uur lang brandde en naar binnen gerichte winden genereerde die krachtig genoeg waren om mensen van blokken afstand weg te trekken. De Carr Fire in Californië in 2018 produceerde een vuurhoos die officieel werd geclassificeerd als EF3 — de eerste vuurtornado die een officiële classificatie voor tornado-intensiteit kreeg.