Dopasuj kawałek kolorowego szkła do obrysu na szablonie. Ułóż ciąg przekształceń i sprawdź, czy do nałożenia figur na siebie potrzebna jest zmiana skali.
Odszukaj kołek
Znajdź zaznaczony wierzchołek szkła i odpowiadający mu wierzchołek przerywanego obrysu.
Nałóż wierzchołki na siebie
Wybierz Przesuń, aby przenieść szkło na drugi kołek. Użyj opcji Obróć lub Odbij, by odpowiadające sobie boki biegły w tę samą stronę.
Porównaj długości
Jeśli boki mają różne długości, wybierz Powiększ, aby je podwoić, lub Pomniejsz, aby skrócić je o połowę.
Sprawdź dopasowanie
Gdy wszystkie wierzchołki się pokryją, odczytaj zależność między figurami i kolejność ruchów. Wybierz Następna szybka, by otrzymać kolejny szablon.
Wzór do ułożenia
Zaznaczony wierzchołek i niesymetryczny obrys pomagają śledzić położenie oraz ustawienie szkła.
Cztery rodzaje ruchów
Przesuwaj szybkę między kołkami, obracaj o ćwierć obrotu, odbijaj względem pionowej prostej przechodzącej przez kołek lub zmieniaj skalę względem kołka.
Dowody na szablonie
Porównuj długości zaznaczonych boków i odczytuj kolejność ruchów z ich symboli.
Kolejne zamówienia
Po dopasowaniu szybki odblokujesz następny wzór z nową kombinacją przekształceń.
Załóżmy, że zaznaczony bok szybki ma długość 3 jednostek, a odpowiadający mu bok szablonu ma długość 6 jednostek. Przesunięcie, obrót i odbicie zachowują długość 3 jednostek. Po dwukrotnym powiększeniu szybki bok ma długość 6 jednostek, a kąty zachowują swoje miary. Figury są więc podobne. Jeśli do nałożenia figur wystarczają izometrie, figury są przystające, a zarazem podobne.
Rozróżnianie wielkości i położenia
Odróżniaj zmianę miejsca od zmiany długości.
Śledzenie odpowiadających sobie części
Kołek i zaznaczony bok pomogą ci rozpoznać ten sam wierzchołek po kilku ruchach.
Układanie ciągu przekształceń
Przekształcaj jedną figurę w drugą krok po kroku, a potem odtwórz tę kolejność.
Uzasadnianie dopasowania
Uzasadnij wniosek równością długości lub wspólnym współczynnikiem skali dla wszystkich par boków.
Obraca się zgodnie z ruchem wskazówek zegara wokół zaznaczonego kołka. Osią odbicia jest pionowa prosta przechodząca przez ten kołek.
To podane w tych samych jednostkach długości odpowiadających sobie boków szybki w jej obecnym stanie i docelowego obrysu.
Każdy ciąg ruchów, po którym cała szybka pokrywa się z obrysem, kończy układanie wzoru.
Tak. Strzałka Od początku przywraca początkowy stan szybki na tym samym szablonie.
Przejdź do ruchu klawiszem Tab i naciśnij Enter lub spację. Nie ma limitu czasu.