Τροχός Φαινομένων του Καιρού

Ο σφαιρικός κεραυνός είναι ένα αναφερόμενο φαινόμενο φωτεινών, σφαιρικών, πλάσματος-όμοιων αντικειμένων (συνήθως διαμέτρου 10–50 cm) που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια ή μετά από καταιγίδες, κινούνται στον αέρα, φέρονται να περνούν μέσα από γυάλινα παράθυρα και εξαφανίζονται αθόρυβα ή με έκρηξη. Παρά αιώνες αναφορών σε κάθε κουλτούρα, δεν υπάρχει επιστημονικά επαληθευμένη βιντεογραφική απόδειξη και δεν έχει ποτέ αναπαραχθεί σε εργαστήριο. Μια ρωσική μελέτη του 2012 κατέγραψε ένα φάσμα που ταιριάζει με στοιχεία εδάφους (πυρίτιο, σίδηρος, ασβέστιο), υποδηλώνοντας ότι μπορεί να περιλαμβάνει ατμοποιημένο υλικό εδάφους που αναφλέγεται από κεραυνό, αλλά το φαινόμενο παραμένει επίσημα ανεξήγητο.

Ένας κεραυνός φτάνει περίπου τους 30.000 Kelvin (περίπου 54.000°F) — περίπου πέντε φορές πιο καυτός από την επιφάνεια του Ήλιου (περίπου 5.778 Kelvin). Παρά αυτή την ακραία θερμοκρασία, μια αστραπή φέρει μόνο περίπου 5 δισεκατομμύρια joules ενέργειας — ισοδύναμη με μερικές εκατοντάδες watt-ώρες — επειδή η διάρκεια είναι τόσο σύντομη (μικροδευτερόλεπτα). Η Γη λαμβάνει περίπου 8 εκατομμύρια κεραυνούς την ημέρα, περίπου 100 ανά δευτερόλεπτο παγκοσμίως.

Ένα ουράνιο τόξο σχηματίζεται όταν το ηλιακό φως εισέρχεται στα σταγονίδια νερού, ανακλάται μία φορά εσωτερικά και εξέρχεται σε ακριβή γωνία 42° (για το κύριο ουράνιο τόξο). Αυτή η γεωμετρία δημιουργεί ένα πλήρες κυκλικό τόξο με κέντρο ακριβώς στο αντιηλιακό σημείο — τη σκιά του δικού σας κεφαλιού. Από το έδαφος, ο ορίζοντας μπλοκάρει το κάτω μισό, οπότε βλέπετε μόνο ένα ημικύκλιο. Από ένα αεροπλάνο πάνω από σύννεφα με βροχή από κάτω, μπορείτε μερικές φορές να δείτε τον πλήρη δακτύλιο των 360°. Τα δευτερεύοντα ουράνια τόξα (έξω από το κύριο) σχηματίζονται με δύο εσωτερικές ανακλάσεις και έχουν αντίστροφα χρώματα.

Η Πράσινη Εκλάμψη είναι ένα σπάνιο οπτικό φαινόμενο που διαρκεί μόνο 1–2 δευτερόλεπτα κατά το ηλιοβασίλεμα ή την ανατολή. Καθώς ο ήλιος βυθίζεται κάτω από τον ορίζοντα, η ατμοσφαιρική διάθλαση κάμπτει διαφορετικά τα μήκη κύματος του φωτός — το πράσινο φως κάμπτεται περισσότερο από το κόκκινο, οπότε παραμένει ορατό για μια σύντομη στιγμή μετά την εξαφάνιση του ήλιου. Οι συνθήκες απαιτούν καθαρό αέρα, έναν απρόσκοπτο ορίζοντα (ιδανικά θάλασσα) και καθόλου σκόνη ή ομίχλη. Ανώτερες είδωλα υπό ορισμένες αντιστροφές θερμοκρασίας μπορούν να επεκτείνουν το φαινόμενο σε μια 'πράσινη ακτίνα' 10 δευτερολέπτων που εκτοξεύεται προς τα πάνω. Ο Ιούλιος Βερν το αθανατοποίησε στο μυθιστόρημά του 'Το Πράσινο Ακτίνι' (1882).

Το βροντοχιόνι είναι κεραυνός και βροντή που συμβαίνουν μέσα σε μια χιονοθύελλα. Είναι εξαιρετικά σπάνιο επειδή οι καταιγίδες απαιτούν ισχυρή ατμοσφαιρική αστάθεια (ταχεία πτώση θερμοκρασίας με το υψόμετρο) την οποία το χειμερινό κρύο συνήθως αποτρέπει. Όταν συμβαίνει, το χιόνι απορροφά την ακουστική ενέργεια της βροντής, μειώνοντας την τυπική ηχητική εμβέλεια των 20 χλμ σε μόλις 2–3 χλμ, δημιουργώντας μια ανατριχιαστικά σιωπηλή ατμόσφαιρα. Το βροντοχιόνι συχνά παράγει τους βαρύτερους ρυθμούς χιονόπτωσης από οποιονδήποτε τύπο καταιγίδας — συνήθως 5–10 cm ανά ώρα — καθιστώντας τον σύντομο, δραματικό κεραυνό παράδοξο μέσα σε βαθιές χειμερινές συνθήκες.

Οι φωτιές-στρόβιλοι (γνωστοί και ως ανεμοστρόβιλοι φωτιάς ή firenados) σχηματίζονται όταν η έντονη θερμότητα μιας δασικής πυρκαγιάς αλληλεπιδρά με τυρβώδη μοτίβα ανέμου, δημιουργώντας περιστρεφόμενες στήλες φωτιάς. Το κέντρο μπορεί να φτάσει τους 1.000°C (1.800°F) με ταχύτητες ανέμου που ξεπερνούν τα 160 km/h. Το πιο καταστροφικό γνωστό παράδειγμα συνέβη κατά τον βομβαρδισμό του Αμβούργου (Ιούλιος 1943), ο οποίος δημιούργησε έναν αυτοσυντηρούμενο φωτιά-στρόβιλο ύψους 4 χλμ που έκαιγε για 3 ώρες και παρήγαγε εισερχόμενους ανέμους αρκετά ισχυρούς για να παρασύρουν ανθρώπους από τετράγωνα μακριά. Η φωτιά Carr του 2018 στην Καλιφόρνια παρήγαγε έναν φωτιά-στρόβιλο με επίσημη βαθμολογία EF3 — ο πρώτος ανεμοστρόβιλος φωτιάς που έλαβε επίσημη ταξινόμηση έντασης ανεμοστρόβιλου.